Hoe heet je?
Heb je me niet gehoord?
Je hebt Apollo's priesters vermoord.
Ik heb mannen in vijf landen vermoord, maar nog nooit een priester.
Dan deden je mannen het.
De Zonnegod zal zich wreken.
Waar wacht hij op? - Het juiste moment om toe te slaan.
Zijn priesters zijn dood en zijn acolieten gevangen genomen.
Ik denk dat jouw god bang is voor mij. - Bang?
Apollo is heerser van de zon.
Hij vreest niets. - Waar is hij?
Jij bent enkel een moordenaar.
Jij weet niets van de goden.
Ik weet meer van de goden dan jouw priesters.
Ik heb ze gezien.
Jij bent zeker van koninklijken bloede?
Gewend om boven gewone mensen te staan.
Je moet wel koninklijk zijn.
Hoe heet je?
Zelfs dienaren van Apollo hebben namen.
Briseïs.
Ben je bang, Briseïs?
Moet ik dat zijn?
Agamemnon verzoekt om uw aanwezigheid.
De koningen komen bij elkaar om de overwinning te vieren.
Je hebt goed gevochten vandaag.
Dank u, heer.
Wat wil je hier in Troje?
Je komt niet voor de Spartaanse koningin.
Ik wil wat alle mannen willen. Ik wil het alleen meer.
Je hoeft niet bang voor me te zijn.
Je bent de enige Trojaan die dat kan zeggen.
Dat was een prachtige overwinning, mijn koning der koningen.
Niemand had verwacht dat het strand zo eenvoudig ingenomen kon worden.
Een prachtig geschenk, Triopas.
Jij zult als een van de eersten in de straten van Troje lopen morgen.
Mijn vader, Neleus, liet deze urn maken vanwege zijn overwinning op de Phrygiërs.
Nu geef ik hem aan u.
Ter ere van een nog gedenkwaardiger overwinning.
Dank je, oude vriend.
Morgen gebruiken we het avondmaal in de tuinen van Troje.
Laat ons alleen.
In een oorlog sterven de jongeren en praten de ouderen.
Dat weet je. Negeer het politieke gedoe.
Het was kennelijk een mooie zege. - Misschien had je het niet in de gaten,
maar het strand van Troje was vanmorgen nog van Priamus.
Deze middag is het van Agamemnon.
Je mag het strand hebben. Ik ben niet gekomen voor zand.
Jij bent gekomen om je naam te laten voortleven.
Een belangrijke zege is vandaag behaald.
Maar die zege is niet van jou.
Koningen knielden niet voor Achilles.
Koningen hebben geen eer bewezen aan Achilles.
Misschien waren de koningen te ver weg om te zien...
dat de soldaten de slag gewonnen hebben. - In de geschiedenis leven koningen voort,
niet de soldaten.
Morgen beuken we de poorten van Troje in.
Ik zal triomfbogen oprichten op elk eiland van Griekenland.
Ik beitel 'Agamemnon' in het steen. - Voorzichtig, koning der koningen.
Eerst moet je winnen.
Jouw mannen hebben de tempel van Apollo geplunderd, nietwaar?
Wil je goud? Neem maar.
Mijn geschenk ter ere van jouw moed. Neem wat je maar wilt.
Dat heb ik al gedaan.
Aphareus.
Haemon.
Oorlogsbuit.
Ik heb niets tegen jullie, maar als je haar niet loslaat, kom je nooit meer thuis.
Neem een beslissing. - Wachters.
Stop.
Er zijn vandaag al te veel mannen gestorven.
Als je alleen maar kunt doden, dan is dat jouw vloek.
Ik wil niet dat er iemand voor mij sterft.
De machtige Achilles tot zwijgen gebracht door een slavin.
Vanavond laat ik haar mij wassen.
En daarna, wie weet. - Smerige wijnzak.
Voordat mijn uur geslagen heeft, zal ik op jouw lijk neerkijken en lachen.
Als ze oorlog willen, kunnen ze oorlog krijgen.
De besten van Troje kunnen zich meten met de besten van Griekenland, altijd.
Twee keer zoveel Grieken zullen sterven.
Glaucus.
Jij strijdt al veertig jaar voor mij. Kunnen we deze oorlog winnen?
Onze muren zijn nog nooit doorbroken.
We hebben de beste boogschutters ter wereld.
En wij hebben Hector.
Ja, we kunnen winnen.
Ik sprak vandaag met twee boeren.
Zij zagen een adelaar vliegen, met een slang in zijn klauwen.
Dat is een teken van Apollo.
We zullen morgen zegevieren. - Voortekenen van vogels.
Je wilt onze strategie baseren op voortekenen?
Hector, toon respect.
De hogepriester is een dienaar van de goden.
Ik ben een dienaar van Troje.
Ik heb de goden altijd geëerd, vader. Dat weet je.
Maar vandaag bevocht ik een Griek die het standbeeld van Apollo ontheiligde.
Apollo sloeg hem niet neer.
De goden zullen deze oorlog niet voor ons strijden.
Er komt geen oorlog.
Dit is geen conflict tussen naties. Het is een ruzie tussen twee mannen.
En ik wil geen Trojaan meer zien sterven vanwege mij.
Morgen daag ik Menelaüs uit voor het recht op Helena.
De winnaar neemt haar mee naar huis.
De verliezer zal branden voor het vallen van de avond.
Vader.
Ik heb spijt van het leed dat ik veroorzaakt heb.
Hou je van haar?
U bent een groot koning omdat u zoveel van uw land houdt.
Elk stukje gras, elke zandkorrel,
elke steen in de rivier.
U houdt van heel Troje.
En zoveel houd ik van Helena.
Ik heb veel oorlogen gevoerd.
Sommige voor land, andere voor macht of glorie.
Misschien is de liefde een beter excuus voor oorlog,
maar ik zal niet meevechten.
Het Zwaard van Troje.
Mijn vader droeg dit zwaard en zijn vader en alle voorvaderen...
vanaf het ontstaan van Troje.
De geschiedenis van ons volk is geschreven met dit zwaard.
Draag het morgen.
De geest van Troje zit in dat zwaard.
Zolang een Trojaan het draagt,
heeft ons volk een toekomst.
De man die Tecton heeft gedood bij de tempel van Apollo,
ik heb nog nooit iemand zo een speer zien werpen.
Een onmogelijke worp.
Ga morgen niet.
Alsjeblieft, ga niet. - Paris vecht morgen, ik niet.
50.000 Grieken staken de zee niet over om jouw broer te zien vechten.
Dat weet je.
Je zou een goede veldheer zijn, liefste. - Je vecht al je hele leven.
Laat anderen het nu doen. - Je weet dat ik niet wil vechten.
Ik wil mijn zoon zien opgroeien.
Ik wil de meisjes om hem zien vechten.
Ik kan jou niet verliezen.
Dat overleef ik niet.
Ik moet Paris spreken.
Wacht.
Helena. Wat doe je? - Laat me los.
Nee.
Ik zag ze branden.
Ik zag ze branden op de pieren.
Het is mijn schuld.
Echt. Je weet dat het zo is.
Al die weduwen,
ik hoor ze nog gillen.
Hun echtgenoten stierven omdat ik hier ben.
Ik ga naar de schepen. - Nee.
Ik lever mezelf uit aan Menelaüs. - Daar is het te laat voor.
Denk je dat Agamemnon geeft om het huwelijk van zijn broer?
Dit gaat om macht, niet om liefde.
Paris gaat morgenochtend vechten.
Ja. - Menelaüs zal hem doden.
Dat laat ik niet gebeuren.
Het is zijn beslissing. - Nee.
Niemand mag voor mij vechten.
Ik ben de koningin van Sparta niet meer.
Je bent prinses van Troje nu.
En mijn broer heeft je vannacht nodig.
Heer.
Het leger rukt op.
Laat ze maar, wij blijven. - Maar de manschappen zijn klaar.
We blijven tot Agamemnon om Achilles' terugkeer smeekt.
Zoals u wilt.
Ben je klaar voor de strijd? Klaar om te doden, levens te nemen?
Ja.
's Nachts zie ik de gezichten, van alle mannen die ik gedood heb.
Dan staan ze daar, aan de overkant van de Styx.
Ze wachten op mij.
Ze zeggen: 'Welkom, broeder.'
Wij mannen zijn uitschot.
Ik heb je geleerd hoe je moet vechten, maar niet waarom.
Ik vecht voor jou.
Waarvoor ga je vechten als ik er niet meer ben?
Soldaten vechten voor koningen die ze niet eens ontmoet hebben.
Ze doen wat hen wordt bevolen, ze sterven op bevel.
Soldaten gehoorzamen.
Geef je leven niet omwille van de bevelen van een of andere dwaas.
Ga weg.
Weet je zeker dat je dit wilt doen?
Ik ben deze oorlog begonnen.
Helena.
Kom bij me zitten.
Vooruit.
Ik zie dat jullie je niet verstoppen achter jullie hoge muren.
Dat is moedig.
Onverstandig, maar wel moedig.
Je komt hier onuitgenodigd.
Ga terug naar je schepen en ga naar huis.
Daarvoor hebben we te lang gereisd, prins Hector.
Prins? Wat voor prins?
Welke koningszoon zou iemands gastvrijheid aanvaarden,
zijn voedsel nuttigen, zijn wijn drinken,
hem in vriendschap omarmen en dan zijn vrouw stelen in het midden van de nacht?
De zon scheen toen je vrouw je verliet.
Ze staat daarboven naar je te kijken, is het niet?
Mooi. Ik wil dat ze je ziet sterven.
Nog niet, broer.
Kijk om je heen, Hector.
Ik heb alle strijders van Griekenland naar jouw kust gebracht.
Je kunt Troje nog redden, jonge prins. - Ik heb twee wensen.
Willig ze in, dan hoeft niemand van je volk te sterven.
Ten eerste: geef Helena terug aan mijn broer.
Ten tweede: Troje moet zich aan mij onderwerpen.
Voor mij strijden als ik dat wil.
Moet ik naar jouw leger kijken en beven?
Ik zie ze.
Ik zie 50.000 man, bijeengebracht om te vechten vanwege de hebzucht van één man.
Voorzichtig, jongen.
Mijn genade kent grenzen. - Die grenzen heb ik gezien.
En ik zeg je nu: geen enkele zoon van Troje zal zich ooit onderwerpen.
Dan zal elke zoon van Troje sterven.
Er is een andere manier.
Ik hou van Helena.
Ik geef haar niet op en jij ook niet.
Dus laten we duelleren. Helena is voor de winnaar.
En laat dat de beslissing zijn. - Een dapper aanbod.
Maar het is niet genoeg.
Laat mij die snuiter doden. - Ik ben hier niet voor jouw mooie vrouw.
Ik ben hier voor Troje.
Ik ben hier voor mijn eer. Iedere ademtocht van hem beledigt mij.
Laat mij hem doden. Als hij dood is, geef je het bevel. Jij zult je stad hebben...
en ik mijn wraak.
Goed.
Ik neem de uitdaging aan. Vanavond drink ik op je gebeente.
Laat hem in de lucht slaan, dan wordt hij moe.
Als ik sterf, zeg dan tegen Helena dat... - Dat doe ik.
Laat Menelaüs haar geen pijn doen.
Denk aan jouw zwaard en zijn zwaard en aan niets anders.
Sta op.
Kom op.
Zie je de kraaien?
Ze hebben nog nooit een prins geproefd.
Heb je me hiervoor verlaten?
Vecht. Vecht tegen me.
Lafaard. Vecht.
We hebben een afspraak. - Vecht met hem, zoon.
De Trojanen hebben de afspraak geschonden. Klaarmaken voor de strijd.
Dit is eerloos, dit is een prins onwaardig.
Als hij niet vecht, is Troje verloren.
Het gevecht is afgelopen. - Nee.
Ga achteruit, prins Hector.
Ik dood hem aan je voeten, het maakt mij niet uit.
Hij is mijn broer.
Paris.
Schiet op.
Naar binnen.
Boogschutters.
Onze mannen zijn te dicht bij de muren.
Ga terug, idioot.
Voor Troje.
Schiet.
Breng ze in het gelid.
Terugtrekken. Opnieuw formeren.
Voorste gelid vooruit.
Voorwaarts.
Apolloniërs, voorwaarts.
Prins Hector.
We moeten ons terugtrekken.
Mijn legers hebben nog nooit een slag verloren.
Er blijft geen leger over als we ons niet terugtrekken.
Terug naar de schepen.
Terugtrekken.
Terug naar de schepen.
Terug.
Stoppen. - Maar prins, ze vluchten.
Hun boogschutters kunnen ons raken.
Laat onze gesneuvelden ophalen.
Stuur een boodschapper naar de Grieken. Ze mogen hun doden ophalen.
Zouden ze hetzelfde doen voor ons?
Terug.
Terug in het gelid.
Je vindt mij een lafaard.
Ik ben een lafaard. Ik wist dat hij me zou doden.
Jij keek toe.
Mijn vader ook.
En mijn broer en heel Troje.
De schaamte kon me niet schelen.
Ik deed afstand van mijn trots,
mijn eer, gewoon om te overleven.
Voor de liefde...
daagde jij een groot strijder uit. Daar is moed voor nodig.
Ik heb je verraden.
Menelaüs was een dapper man.
Hij leefde om te vechten.
Elke dag dat ik bij hem was, wilde ik de zee inlopen en verdrinken.
Ik wil geen held, liefste.
Ik wil een man met wie ik oud kan worden.
Ze lachen me uit in Troje. Dronken van de overwinning.
Ze denken dat ik bij zonsopgang vertrek.
Misschien moeten we dat doen. - Vluchten als een geslagen hond?
De mannen dachten dat we hier waren voor de vrouw van Menelaüs.
Haar hebben we niet meer nodig.
Het zand is nog nat van het bloed van mijn broer en jij beledigt hem.
Het is geen belediging als je zegt dat een dode man dood is.
Als we nu weggaan, verliezen we al onze geloofwaardigheid.
De Trojanen kunnen ons gemakkelijk verslaan.
Zeker als ook de Hethieten komen. - Als we blijven...
moet dat om goede beweegredenen zijn.
Om Griekenland te beschermen, niet voor jouw trots.
Jouw privé-oorlog met Achilles richt ons ten gronde.
Achilles is maar één man. - Hector is ook maar één man.
Zie wat hij ons heeft aangedaan vandaag. - Hector strijdt voor zijn land.
Achilles slechts voor zichzelf. - Zijn loyaliteit kan me niet schelen,
zijn vermogen om veldslagen te winnen is van belang.
Hij heeft gelijk. Het moreel van de manschappen is laag.
Zelfs als ik vrede kon sluiten met Achilles,
dan zou hij nog niet naar me luisteren.
Hij rijgt me liever aan zijn speer dan dat hij naar me luistert.
Ik zal met hem praten. - Hij zal het meisje terugwillen.
Hij mag haar hebben.
Ik heb haar niet aangeraakt. - Waar is ze?
Ik heb haar aan de mannen gegeven.
Ze hebben afleiding nodig na vandaag.
Geef haar aan mij.
Wie mag eerst?
Trojaanse hoer. - Wat is dit? Het gewaad van een maagd.
Die zul je niet meer nodig hebben. - Hou haar vast.
Beter een Spartaanse slaaf dan een... - Achilles.
Ben je gewond?
Je hebt gevochten, je hebt lef.
Terugvechten als je wordt aangevallen, een hond zou hetzelfde doen.
Eet iets.
Ik heb meer mannen gekend als jij.
Niet waar. - Denk je dat je zo anders bent?
Soldaten begrijpen alleen maar oorlog.
Vrede brengt ze in verwarring. - En je haat die soldaten?
Ik heb medelijden met ze.
Trojaanse soldaten zijn omgekomen omdat ze jou wilden beschermen.
Misschien verdienen ze meer dan jouw medelijden.
Waarom heb je voor dit leven gekozen?
Wat voor leven? - Dat van een groot strijder.
Ik heb niets gekozen.
Zo ben ik geboren.
En jij? Waarom heb jij gekozen om een god te beminnen?
Ik denk dat de liefde van één kant komt.
Vind je het leuk om mij te provoceren?
Je wijdt je leven aan de goden. Aan Zeus, god van de donder, en Athene,
godin van de wijsheid. Jij dient ze. - Ja.
En aan Ares, de oorlogsgod, die zijn wapens poetst met de huid van zijn slachtoffers?
Alle goden moeten worden gevreesd en gerespecteerd.
Ik zal je een geheim vertellen. Iets dat je niet leert in de tempel.
De goden zijn jaloers op ons.
Ze zijn jaloers omdat we sterfelijk zijn.
Omdat elk moment ons laatste moment kan zijn.
Alles is mooier omdat we gedoemd zijn.
Jij wordt nooit mooier dan je nu bent.
We zullen nooit meer hier zijn.
Ik dacht dat je een domme bruut was.
Die zou ik kunnen vergeven.
Dood me.
Niets is eenvoudiger. - Ben je niet bang?
Iedereen gaat dood. Vandaag of over vijftig jaar, wat maakt het uit?
Dood me.
Jij doodt meer mensen als ik je niet dood. - Veel meer.
Heer...
Laat de schepen volladen. We gaan naar huis.
Agamemnon is een trots man.
Maar hij weet wanneer hij een vergissing begaan heeft.
Heeft hij jou gestuurd om zijn verontschuldigingen aan te bieden?
Waarom sta je aan de zijde van die smeerlap?
De wereld is eenvoudig in jouw ogen,
maar als je een koning bent, zijn er niet veel makkelijke keuzes.
Ithaca kan zich geen vijand als Agamemnon veroorloven.
Moeten we bang zijn voor hem? - Jij kent geen angst, dat is je probleem.
Angst is nuttig.
We hebben je weer nodig. Griekenland heeft je nodig.
Griekenland deed het goed voordat ik geboren was.
En Griekenland zal blijven bestaan na mijn dood.
Ik heb het niet over het land. Mijn mannen hebben je nodig.
Blijf, Achilles. Je bent voor deze oorlog geboren.
Zo eenvoudig is het nu niet.
Vrouwen maken het altijd ingewikkelder.
Van alle Griekse koningen respecteer ik jou het meest.
Maar in deze oorlog ben jij een dienaar. - Soms moet je dienen om te kunnen leiden.
Ik hoop dat je dat ooit begrijpt.
Gaan we naar huis?
We varen morgenochtend af. - Er worden Grieken afgeslacht.
We kunnen niet zomaar wegvaren.
Je verlangt nog naar vechten. Er komt nog een oorlog, dat beloof ik je.
Dit zijn onze landgenoten.
Je verraadt heel Griekenland alleen maar om Agamemnon te zien vallen.
Iemand moet verliezen.
De goden zijn ons gunstig gezind. Nu moeten we het Griekse leger verslaan.
Het moreel is gestegen.
Pak ze aan. Pak ze hard aan, en ze zullen vluchten.
De Myrmidonen hebben gisteren niet gestreden.
Er is vast onmin onder de Grieken. Als we aanvallen, verenigen ze zich weer.
Als ze ons willen aanvallen, laat ze. Onze muren weerstaan alles.
We zullen ze weer verslaan.
Gisteren hebben ze ons onderschat.
Laten we niet dezelfde fout maken.
Ben je zeker over de betekenis van de voortekenen?
Door de ontheiliging van zijn tempel is Apollo woedend. De Grieken zijn vervloekt.
Bereid het leger voor. We vallen aan bij zonsopgang.
Ben ik nog steeds je gevangene?
Je bent mijn gast.
In Troje kunnen gasten weggaan wanneer ze willen.
Laten we dan gaan.
Zou je dit allemaal achterlaten?
Zou jij Troje verlaten?